جشن گردو
چهار شنبه, اکتبر 21st, 2009پدر و مادر من چند سالی است که با همکاری SGP و چند سازمان غیردولتی، به لایه های زیرین جامعه نحوه ی مشارکت و تشکیل سازمان محلی و فعالیت در چهارچوب NGO را آموزش می دهند. یکی از مناطق کاری شان طالقان است و می خواهند با مشارکت مردم محلی طرح توسعه ی پایدار برای طالقان تنظیم می کنند. ارزش سازمان های محلی به نیرویی است که به جوامع محلی می دهد تا خود در بهبود زندگی شان تلاش کنند. سازمان محلی افراد را توانمند می سازد تا خودشان بیندیشند و به شکل مشارکتی و با همکاری با سازمان ها و نهادهای دیگر شرایط شان را تغییر دهند. در این پروسه، آگاهی و رشد ملموس انسانها را می توان دید که چگونه توانمند می شوند. از سازمان های محلی و نقش شان در توسعه ی مدنی یک جامعه بیشتر خواهم نوشت. فقط می خواهم از مراسم زیبایی که مردم یک روستا برای نخستین بار برگزار کردند بنویسم.
گردو یکی از با ارزش ترین درختان روستای نسا است؛ هم به خاطر زیبایی، هم تاثیرات زیست محیطی اش بر هوا و خاک و هم به خاطر درآمد اقتصادی که برای روستانشینان دارد. امسال درختان گردو محصول ندادند. اعضای سازمان محلی روستا در یک حرکت خودجوش تصمیم گرفتند که جشنی برای درختان گردو بگیرند و از آنها قدردانی کنند.
صبح زود مهمانان را در روستا گرداندند تا با بافت خانه ها و مردم آشنا شوند. سپس در مسجد روستا –که همان سالن گردهم آیی ست – برای گردوها شعر خواندند و از درختان گردو به خاطر اینکه این همه سال محصول داده اند و در زندگی شان حضور داشتند قدردانی کردند. برای من این فضای پست مدرن که در مسجد کاهگلی روستا، خانم ها با روسری های رنگی کنار مردان بنشینند و جوانان روستا با پروژکتور اسلایدهایی از طبیعت روستا، درختان گردو و سالخوردگان نشان بدهند خیلی تاثیرگذار بود. هم به خاطر فرهنگ زیست محیطی شان و احترام به طبیعت، و هم به خاطر دیدن تک تک چهره هایی که چقدر اجتماعی و فعال برای حل مشکلاتشان مشارکت می کردند. پذیرایی هم نان و پنیر شور محلی با گردو و آش خیلی خوشمزه ی محلی بود.
در این یکساله که برای تشکیل و مدیریت سازمان های محلی همکاری می کنم به توانایی و شعور مردم ایمان آورده ام. تنها کمبود یک انسان، هر کس که باشد و هر کجا که باشد، دسترسی نداشتن به آگاهی است.
